Lief zwart gat
Neem me zachtjes mee van hier
Tot mijn handen niet langer
de randen van het gat omklemmen
maar loslaten en laten gaan
van alles dat ik ben en was
En ooit zal kunnen zijn

Lief zwart gat
Maak mijn pijn en zorgen groter
tot ze realiteit ontduiken
Luid razen in de storm
van mijn duistere gedachten
Tot ik mijn hoofd laat rusten
in het donker van mijn hart

''So if the solution has never been to look in yourself
How is it that you expect to find it anywhere else''

These are my last words, I'm having difficultly breathing
Dying on the inside, internally bleeding
Angel of death dragging me away while I'm sleeping
Watching my world crumble in front of me, searching for meaning